Een foto van een winkelstraat, met een man en een vrouw die samen op straat lopen, van achter gefotografeerd. De vrouw heeft haar arm om de man heen geslagen, en de man loopt met een fiets naast zich.

Samen accepteren is het nieuwe samen werken

De minister van VWS, Ernst Kuipers, roept op om meer te gaan samenwerken in de zorg. Hoogleraar patiëntgerichte innovatie, Jan Kremer, pleit daarnaast voor een gezamenlijke passende zorg-beweging. Logisch. Want alleen ga je sneller, maar samen kom je verder. Toch heb je meer nodig dan dit motto om het roer in de zorg om te gooien.

Alléén samenwerken is dan niet voldoende. Je moet het met elkaar ook eens worden over wat die passende zorg is. Welk bewijs hoort daarbij? Welke tools gebruik je voor je samenwerking? En, als kers op de taart, wanneer is bewijs goed genoeg? Zodat iedereen dat kan accepteren en het als basis gebruikt om anders te werken, om te transformeren.

Niet langer gierend gek

Als je daar wilt komen, dan zijn vertrouwen, transparantie en partnerschap essentieel. Elke partij die een rol heeft in de samenwerking, onderschrijft dit. Dan doorloop je een proces van samen beginnen via samen werken, samen leren en samen beoordelen naar samen accepteren. Ik snap dat dit nogal abstract klinkt. Daarom zal ik vertellen welke stappen Coöperatie Menzis heeft gezet samen met andere zorgverzekeraars.

De afgelopen 2 jaar zijn we voor het eerst meer gaan samenwerken. Om digitale zorg en de transformatie van de zorg via digitalisering verder vorm te geven. Het begin was wat ongemakkelijk, omdat zorgverzekeraars in feite elkaars concurrenten zijn. Elke zorgverzekeraar evalueerde en beoordeelde initiatieven voor digitale zorg en zorginnovaties op de eigen manier. Het maakte zowel de zorgaanbieder als de innovator gierend gek. Want welk digitaal middel was goed? En wat was eigenlijk ‘goed’?

Eigen transformatie

Om dit te doorbreken, hebben we gezamenlijke tools ontwikkeld. Zoals de Leidraad applicaties en algoritmes in de zorg. Die leidraad is het toetsingskader geworden voor ons als zorgverzekeraars, om digitale zorg uniform mee te beoordelen. Van samen werken naar samen leren dus. Op dit moment creëren we samen met het zorgveld een evaluatiemethode, waarmee we de digitale zorgtransformatie op de werkvloer inzichtelijk, meetbaar en stuurbaar kunnen maken. Zodat we vanuit samen werken en samen leren belanden bij samen beoordelen.

Deze nieuwe aanpak tussen de zorgverzekeraars geeft onze gesprekspartners, innovatoren en zorgaanbieders meer eenduidigheid. Niet meer 10 keer door verschillende hoepels, maar 1 keer een gezamenlijke beoordeling. Bij Menzis hebben we de aanpak nu ingebed in onze interne processen. En ook dat is een transformatie, waarvoor mijn collega’s en ik ons dagelijks actief inzetten.

Plek om kennis te delen

Begin vorig jaar heeft dat samen werken, leren en beoordelen ook een eigen plek gekregen: in het Kenniscentrum Digitale Zorg binnen onze branchevereniging Zorgverzekeraars Nederland. Dat klinkt alsof we alle kennis al bezitten. Maar het is er juist voor bedoeld om dagelijks van elkaar te leren. En daar staan we ook voor open.

Inmiddels hebben we samen ruim 50 digitale zorgapplicaties en -concepten voor de eerste en tweede lijn, ggz en langdurige zorg getoetst met de leidraad. We onderzoeken met het zorgveld 6 digitale zorgtransformaties, zoals telemonitoring bij aandoeningen, intercollegiale consultering en slim incontinentiemateriaal. En de eerste gezamenlijke evaluaties liggen op tafel, om te komen tot doorontwikkeling én samen accepteren.

Gezamenlijk feestje

Oftewel: we boeken wezenlijke vooruitgang met elkaar. Maar we zijn er nog niet. In mijn ogen is de vervolgstap om het kenniscentrum landelijk te organiseren mét zorgaanbieders, patiënten(organisaties) en innovatoren. Zodat het een gezamenlijk feestje wordt, en niet alleen van de zorgverzekeraars.

Dan pas bereiken we echt dat samen accepteren. Dus het motto waarmee ik begon, krijgt bij deze een update: ‘Alleen ga je sneller. Maar door samen te accepteren, kom je verder!’

Bron: Menzis